زنم ازدیده بردل روی مادر       منم  مست کمان  ابروی  مادر

 

گل ازخجلت نقابی بررخش زد     چوامدعطرمشکین بوی مادر

زرنج بی حد واین خرمن غم         سپیدی خیمه زدبرموی مادر

 

به  پروازم  به  دشت  ارزوها          روم از بیکران ها  سوی مادر

 

بسی اواره گشتم سوی هرکوی     ندیدم خوش ترازاین خوی مادر

 

هزاران روی ولعل لب چه خواهم     چودارم روی این دل جوی مادر



زهر خار مغیلش گر رسد  زخم        به  تیماری روم  بر کوی  مادر


اسیری گشته ای ای طفل امید         اسیری درخم گیسوی مادر

      بیادوبه مناسبت سومین روزدرگذشت مادرعزیزمهربان ودلسوزم مرحومه کنیزناصری کریموند