ادینه موری کریموند

ای عاشقان ای عاشقان

 
گلایه دارم از جهان

نا مردمی از هر کران

آتش به دل ها می زند

آتش به دل ها می زند

همچون زمین و آسمان

ستاره های خون چکان

رنگ مصیبت هر زمان

بر سینه ی ما می زند

آتش به دل ها می زند

دنیا به کام اهل ناز

ما بیدلان اهل نیاز

این قلب خونین باغ ما

داغ شقایق داغ ما

ای عاشقان ای عاشقان

گلایه دارم از جهان

نا مردمی از هر کلام

آتش به دل ها می زند

آتش به دل ها می زند

(آتش به دلها می زند

آتش به دلها میزند)


ما خسته از رنگ و ریا

با درد هر داغ آشنا

این آسمان را پر خروش

روی زمین را بی دروغ

حالی ز کین می خواستیم

نیک و نبین می خواستیم

زیباترین می خواستیم

کی اینچنین می خواستیم

روزی که قلب این جهان

با عشق و آزادی زند

دنیا به روی مردمان لبخندی از شادی زند

ای عاشقان، ای عاشقان

از یاد ما یاد آورید

دل دادگان،دل دادگان

با یاد ما داد آورید

از یاد ما یاد آورید

(با یاد ما داد آورید

از یاد ما یاد آورید)

از بند غم رها شوی

به رسم قد بیگانگی

من و تو با هم ما شویم

شادا به روزی اینچنین

چون ما چنین می خواستیم

آری همین می خواستیم

آری همین می خواستیم

ای عاشقان ای عاشقان

گلایه دارم از جهان

نا مردمی از هر کران

آتش به دل ها می زند

 
آتش به دل ها می زند

(آتش به دل ها می زند

 
آتش به دل ها می زند)