گوشه ای ازوصیت نامه داریوش هخامنشی
اینک که من ازدنیامیروم۲۵کشورجزوامپراتوری ایران هست.درتمام این کشورهاپول ایران رواج داردوایرانیان دران کشورهادارای احترام هستندومردم ان کشورهانیزدرایران محترم شمرده میشوند.جانشین من خشایاربایدهمانندمن درحفظ این کشورهابکوشدوراه نگهداری این سرزمینهااینست که درامورداخلی انهامداخله نکندومذهب شعائرانهارامحترم بشمارد.توباارتشی نیرومندبه یونان حمله کن وبه انها بفهمان که پادشاه ایران قادراست مرتکبین فجایع راتنبیه نماید.توصیه مهم من اینست که هرگزدروغگوومتملق رابه خودراه مده چون هردوی انهاافت سلطنت هستند.افسران وسربازان راراضی نگهدار اگرباانهابدرفتاری کنی انهانمیتوانندمعامله متقابل کنندامادرمیادین نبرد تلافی خواهندکردولوبه قیمت کشته شدن خودشان باشد.امراموزش راادامه بده وبگذاراتباع توبتوانندبخوانندوبنویسندتافهم وعقل انان فزونی یابددراین صورت بااطمینان بیشترمیتوانی سلطنت نمایی همواره حامی کیش یزدان پرستی باش اماهیچ قومی رامجبورنکن که پیروکیش توباشدوپیوسته به خاطرداشته باش هرکس باید ازاد باشد ازهرکیشی که میل داردپیروی نماد.پس از مرگم بدنم را بشوی وانگاه درکفن بپیچان ودرتابوت سنگی قراربده ودرقبربگذاراماقبرم رامسدود مکن تا هرزمان که بخوای تابوت سنگی مرا ببینی ودریابی که زمانی پدرت شاه مقتدری بوده وتو نیزچون من خواهی مرد.هرگز ازاباد کردن دست برندار زیرا قاعده این است که وقتی کشوری ابادنمیشودبه سمت ویرانی میرود. عفو وسخاوت را فراموش نکن وبدان که بعد ازعدالت برجسته ترین صفت پادشاهان عفو است وسخاوت. ولی عفوموقعی است که کسی نسبت به تو خطایی کرده باشد واگربه دیگران خطایی کرده باشند وتو ان را عفو کنی ظلم کرده ای .
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم تیر ۱۳۹۰ ساعت ۲:۷ ق.ظ توسط محمدناصری کریموند
|